Áhugavert handbolti

Um Ragnarsmótið

Ragnarsmótið í handknattleik 1989 – 2009
20 ára minningarmót. 

Handknattleiksdeild Ungmennafélags Selfoss hélt árlegt Minningarmót um Ragnar Hjálmtýsson í 20. sinn 9.-12. september 2009.

Ragnar Hjálmtýsson fæddist á Selfossi 4. maí 1970. Hann lést í bílslysi aðeins 18 ára gamall þann 16. september 1988. Fyrir mér var Ragnar fyrst og fremst litli bróðir minn, 5 árum yngri en ég, en náinn mér og við gátum brallað margt saman. Hann var skemmtilegur, stríðinn, en gat tekið strýðni, hress, opinn og hlýr. Fór að sparka bolta um leið og hann gat staðið. Mættur á fótboltaæfingar þegar hann var 4 ára og stundaði knattspyrnu og handbolta jöfnum höndum í barnaskóla. Á unglingsárum var það síðan handboltinn sem hafði yfirhöndina og hann lagði metnað sinn í að verða góður markmaður. Hann spilaði handbolta með Selfoss alla unglingaflokka og einnig í unglingalandsliði HSÍ 18 ára og yngri 1987-1988.

Ragnar stundaði nám í vélvirkjun. Aðfaranótt 16. september var örlagrík, mörg ungmenni á leið á réttarball í Árnesi. Skammt þar frá lenda tveir bílar saman á blindhæð. Fjórir ungir menn látnir. Þrír þeirra frá Selfossi, Benedikt Ásgeirsson, Guðmundur Árnason og Ragnar, 17 og 18 ára gamlir. Hlynur Ingi Búason 16 ára úr Reykjavík sem var í hinum bílnum lést einnig, ökumaður þess bíls slasaðist alvarlega en lifði sem betur fer af.

Handknattleiksdeild UMFS hefur frá því árið eftir slysið staðið fyrir árlegu móti til minningar um Ragnar. Mótið er nú með elstu mótum í handknattleik sem haldið hefur verið með óbreyttu sniði. VÍS hefur verið dyggur stuðningsaðili mótsins frá upphafi og hafa þeir verið duglegir að fræða unglinga um ábyrgðina sem fylgir því að aka bíl.

Sviplegt fráfall fjörugra ungra og virkra manna markaði djúp spor í ekki stærrra samfélagi en okkar. Frá því Ragnar lést hafa tveir vinir hans héðan frá Selfossi látið lífið í umferðaslysum, Magnús Arnar Garðarsson í vélhjólaslysi árið 1990 og Guðjón Ægir Sigurjónsson sem varð fyrir bíl í janúar 2009.

Við lærum umferðareglur frá unga aldri og brýnt er fyrir okkur að haga okkur af skynsemi í umferðinni, það virðist því miður ekki nægja til að draga úr slysum.

Kannski ættum við að leyfa okkur að láta hjartað ráða för í umferðinni? Myndum við ekki haga okkur betur, sýna meira umburðarlyndi og fara varlegar ef við vissum að í bílunum í kringum okkur væru foreldrar okkar, systkini, börnin okkar og vinir?

Málið er að í umferðinni eru foreldrar, systkini, börn og vinir, kannski ekki alltaf okkar en fjölmargra annarra – högum okkur eftir því.

Að lokum vil ég hvetja alla til að koma í íþróttahús Vallaskóla á Selfossi og fylgjast með spennandi leikjum í handbolta. Áfram Selfoss!

Brynja Hjálmtýsdóttir