Beint á leiðarkerfi vefsins

Knattspyrna

Knattspyrna - RSS

24.7.2010 | Knattspyrna

3. flokkur á heimleið úr vel heppnaðri Svíþjóðarferð.

Þá er síðasta færslan að komin frá 3. flokk í knattspyrnu, sem nú er staddur í Svíþjóð á Gothiacup, og ferðin gengið vonum framar. En nú er komið að leiðarlokum, haldið verður frá Svíaríki til kóngsins Köben í birtingu og stefnan tekin á Ísland er sólin rís hæst á himni. Þannig að allir verða komnir til Keflavíkur kl 14.20. Hér að neðan er það sem hæst bar á tveimur síðustu dögunum.


U-16 ára liðið lenti á móti Texas Longhorns frá Bandaríkjunum í 16 liða úrslitum. Þetta er eitt af þeim unglingaliðum frá Bandaríkjunum sem ferðast um Evrópu á sumrin og spila á svona mótum. Voru þeir m.a á leið til Kaupmannahafnar um leið og þetta mót var búið og svo þaðan til Englands. Fljótlega kom í ljós að þessi biti var of stór fyrir okkur, Kanarnir voru gríðarlega vel þjálfaðir, agaðir og taktískir. Allar færslur hjá þeim inn á velli voru vel skipulagðar og nokkrir einstaklingar í liðinu orðnir mjög góðir knattspyrnumenn. Eins voru þeir auðvitað með 18 manna hóp og tvo eldri leikmenn eins og lög gera ráð fyrir. Á meðan Selfoss var ekki með neinn eldri leikmann og einungis 1 varamann fyrir 2 lið, þ.e.a.s 23 leikmenn fyrir tvö ellefu manna lið.


Bandaríkjamennirnir byrjuðu af miklum krafti og eftir um 10 mínútur voru þeir komnir í 2-0 með frábærum mörkum hjá frábærum senter þeirra. Fyrsta færi okkar manna kom er Albert Eiríks bar boltann upp völlinn, fann  Hauk Inga inn í teig sem átti gott skot í hliðarnetið. Allar eðlilegar sóknaruppbyggingar okkar stráka náðu Bandaríkjamenn að brjóta niður og það var helst þegar við gerðum eitthvað mjög óvænt, eins og að láta miðvörð koma upp með boltann að við náðum færum. Þegar lítið var eftir af hálfleiknum færðum við liðið okkar aðeins ofar í von um mark fyrir hlé, en við það sama refsuðu þeir okkur og komust í 3-0.


Leikurinn var svo nokkuð jafn í seinni hálfleik enda kanarnir farnir að slaka aðeins á því það stefndi í leik hjá þeim í 8 liða úrslitum 10 tímum seinna eða kl 08.00 morguninn eftir. Þeir sköpuðu sér tvo færi í seinni hálfleik, en spiluðu annar virkilega agaðan leik, en úr þessum tveimur færum skoruðu þeir. Bestu færi Selfyssinga í seinni hálfleik voru eftirfarandi, Albert Rúts átti gott skot rétt framhjá af 20 metra færi og þeir Björn Ingi og Ísak Eldjárn áttu báðir góð skot sem voru varin í horn. Upp úr þessum hornunum skapaðist einnig hætta, eins og alltaf gerist hjá okkur.


Leikurinn Endaði því 5-0 fyrir liði sem var of sterkt fyrir okkur, en samt sem áður verður að hrósa Selfyssingum fyrir að gefast aldrei upp og eins verður líka að geta þess að Texas strákarnir fengu ekki fleiri færi en þeir skoruðu úr þrátt fyrir að vera með stöðu yfirburði út um allan völl. Þreyta okkar manna var auðvitað miklu meiri og var gaman að sjá hvernig strákarnir okkar píndu sig út og ef þeir halda áfram á sömu braut þarf ekki að kvíða framtíðinni.


Jóhannes Dúrr hefur farið á kostum hér úti og eftir síðasta leikinn var farið á McDonalds. Dúrrinn sagðist eiga skilið að gera vel við sig og fékk sér tvöfalt fjölskyldutilboð sem eru 8 ostborgara, Team pack af stórum kjúklinganöggum samtals 18 stk, Muffinsköku, 1 líter af súkkulaðishake og slatti af gosi með. Hann var svo ansi nálægt því að klára matinn sinn og harðneitaði hjálp við það.


Gunni þjálfari er með strangar reglur varðandi það að leikmenn skili sér á réttum tíma, hvort sem það er verið að fara í háttinn eða saman á æfingu. Í gær var hópurinn að fara saman í mötuneytið og var mæting á fyrirfram ákveðnum tíma. Þegar fimm mínútur voru í brottför hringir síminn hjá Gunna og Dúrr er í hinum megin á línunni og biður þjálfarann sinn að panta eina pizzu af hverfis veitingastaðnum, því hann hefði farið í vitlausa lest og væri til í eina vel heita pizzu þegar hann myndi skila sér heim. Þjálfarinn var ekki á sömu skoðun og leikmaðurinn, en þeir kvöddust sáttir.


Farið var í Tívolígarðin í Liseberg á föstudag. Garðurinn sjálfur er frábær og skemmtu strákarnir sér mjög vel.
Eftir tívolí stefndu einhver á að fara aftur á diskó og dansa við stelpu og jafnvel stela kossi. Við í farastjórninni eru svo heppnir að vera þetta ungir og skilja þessa stráka „stutt síðan við vorum í þeirra sporum“ eins og við sögðum. Farastjórnin gaf því auðvitað leyfi á diskó hjá hópnum og ákvað að kíkja á eftir þeim, sjá hvernig þeir bæru sig að við að heilla hitt kynið og heyra í leiðinn 2-3 slagara með Duran Duran og Bonny M. En nei, það var sko ekki í boði og eftir tvær mínútur hrökkluðumst við út, tónlistin alltof hátt, bara bassagangur og engin söngur né laglína, þannig að hjartað á Gunna Borgþórs var hætt að slá í takt. Alltof margir voru þarna inni þannig að svitinn sem gufaði upp lak aftur niður úr gólfinu yfir mannskapinn. Þarna var engin að dansa, heldur allir í einni hrúgu og engin eitthvað sérstaklega að bjóða neinni ákveðni í dans.


Á diskóinu voru sett Íslands- og Evrópumet í löngum kossum. Einn „náði“ níu stykkjum og ein af þessum níu hafði kysst aðra tvo úr liðinu. Að sjálfsögðu verða ekki birt nöfn þeirra hér, en foreldrar munu þekkja þá á frunsunum.


Stúlkurnar úr Víkingsliðinu fóru heim í morgun, einhverjir gegndu sínum skildum og kysstu lengri kossa en gerist og gengur á heimilum landsmanna. Auðvitað var sá atkvæðamesti nefndur „Víkingur, stolt Reykjavíkur“ Eftir kveðjustundina var farið á völlinn og eitthvað sprellað, en þegar heim var komið var þessi krúttlegi miði komin á hurðina hjá strákunum. „Strákar þið eruð frábærir, takk fyrir allar góðu stundirnar, verðum svo að hittast á Íslandi
J söknum ykkar strax. Dagný, Sóley, Ása, Fanney og liðið“ Áður var búið að kveðja norska liðið með tárum og það Bandaríska verður kvatt í kvöld. Það skal þó sérstaklega tekið fram að strákarnir skiptu liðunum bróðurlega á milli sín.


Við förum heim í nótt og veskið hans Fúsa var að finnast nákvæmlega fjórum tímum fyrir brottför, en það týndist fyrstu nótina hér í Gautaborg. Þorsteinn Daníel var að pakka niður og fann þá buxur sem hann kannaðist ekkert við í sinni tösku og í þeim var veskið hans Fúsa. Því voru góð ráð dýr að finna út hver ætti þessar buxur, en eftir fundarhöld komust menn að niðurstöðu, sennilega væru þetta buxurnar hans Fúsa og Fúsi sagði að það gæti allt eins verið.


Við komum svo heim fyrir Selfoss-KR á morgun og strákunum hlakkar mikið til að hitta mömmur og pabba. Með bestu kveðju, strákarnir í 3. flokk á Selfossi.


Tómas.   

Á næstunni


olismot.is set.is

Stjórnborð

Forsíða vefsins Stækka letur Minnka letur Senda þessa síðu Prenta þessa síðu Veftré Hamur fyrir sjónskerta